Pietje

Afgelopen zondag liep ik in het Marlotbos te stappen met m’n Hollandse vriend en Turkse vriendin. En wie loop ik daar tegen het lijf? Oud-premier Piet de Jong! Hij woont tegenover me, dus ik ontmoet ‘m wel vaker als ik de honden uitlaat. Een krasse baas van 95, die met z’n wandelstok nog een aardig eind komt. Van 1967 tot 1971 was De Jong kapitein van het Nederlandse schip van staat. Maar in 1971 werd hij door z’n eigen KVP (Katholieke Volkspartij) honds aan de dijk gezet omdat hij niet links genoeg was….

Duikboot
Piet de Jong is klein van stuk. Daarom werd hij Pietje genoemd. Overigens was zijn ‘lengte’ een groot voordeel, want hij begon zijn carrière bij de marine. Hij bracht het tot commandant van een duikboot, en in zo’n vaartuig kun je maar beter de lengte hebben van een De Jong dan van een Luns. Pietje stond z’n mannetje. In de oorlogsjaren bracht hij met gevaar voor eigen leven menige supergevaarlijke missies tot een goed einde.

Het mooie van De Jong is dat hij altijd recht door zee was en is. Dat was hij als duikbootcommandant in de Atlantische Oceaan en dat was hij als politicus op het Binnenhof. Bovendien gold hij als een toonbeeld van rust en kalmte, ook als de golven hoog gingen. En: De Jong had humor!
Toen de onlangs overleden Hans van Mierlo van D66 in de Tweede Kamer heftig stond te oreren dat Nederland behoefte had aan politici die een bezonken oordeel moesten paren aan voortvarendheid, stond de duikbootkapitein achter de regeringstafel op, en zei met zijn ietwat bedeesde stem: Maar, Mijnheer de Voorzitter, bezonken en voortvarend, dan hebt u aan mij een hele goeie….

De hele Kamer dubbel van het lachen, Van Mierlo incluis….

Bij het bemannen van zijn kabinet legde hij overigens ook een hele praktische levenswijsheid aan de dag. Als kandidaat-premier had hij als belangrijkste criterium bij het aanmonsteren van ministers: zou ik met deze man/vrouw in de oorlog scheep zijn gegaan op mijn boot? Was het antwoord ‘ja’, dan was de minister binnen.

Plicht
Zoals gezegd, ik kwam de oud-premier zondag tegen. De dag ervoor had hij op het CDA-congres de show gestolen. Omdat hij te klein was voor het spreekgestoelte, ging hij er maar naast staan. Om gewoon uit z’n hoofd z’n verhaal te houden. Op 95-jarige leeftijd! Uiteraard maakte ik onze ‘kleine ex-premier’ daar een compliment mee. Hij glunderde. “Weet u,” vertrouwde hij me toe, “ik hou eigenlijk helemaal niet van dat soort gelegenheden. Maar ik vond het mijn plicht om nu het aanzien van Nederland is geschaad, daar iets over te zeggen. Dat gaat mij aan het hart.”

Waar hij op doelde was de val van het kabinet over de kwestie-Uruzgan en de manier waarop de PvdA “gemeen” en “achterbaks” uit het kabinet was gestapt. De dappere oud-marinier vond het vreselijk, “en daar moest ik toch echt iets over zeggen.” Van de gelegenheid van het CDA-congres maakte hij ook ruimschoots gebruik om het belang van een sterke krijgsmacht te beklemtonen. Zelden heb ik iemand zo ontwapenend voor meer wapens horen pleiten...

Aantjes
O ja, dan is er ook nog die andere oud-politicus van het CDA. Willem Aantjes heet-ie, de man die zich in de jaren ’40-’45 een slagje anders gedroeg dan Piet de Jong. Erg ‘heldhaftig’ was ook de verraderlijke manier waarop hij zijn politiek leider Barend Biesheuvel ten val bracht en meehielp met de inbraak in z’n eigen ARP om zo PvdA’er Den Uyl aan de macht te helpen.

Aantjes haalde een paar weken geleden het nieuws door te verklaren ChristenUnie te gaan stemmen omdat het CDA niet deugt. Wat is daar nu voor nieuws aan, zou je zeggen, want het is al de zoveelste keer dat CDA-lid Aantjes dat roept. Hij heeft altijd wel wat te zaniken over het CDA, en dan schijnt de CU een goed alternatief te zijn. Maar zo werkt dat in Den Haag: iedere keer is Aantjes’ stemgedrag ‘nieuws’, voor sommige zelfs voor de voorpagina!

Ach ja, Willem Aantjes. Gelukkig woont hij in de buurt van Utrecht en is de kans dat ik in het Marlotbos Piet de Jong tegen het lijf loop stukken groter dan dat ik daar stuit op Willem Aantjes.

Dat scheelt een heleboel extra rondjes om…

www.zijmaakthetverschil.nu
Het aantal handtekeningen dat is gezet tegen de dictatuur van de gelijkheidsfundamentalisten stijgt gestaag. Bij het tikken van dit stukkie gaat het hard richting 24.000. Ik was van plan om ze allemaal netjes hier te vermelden. Tijd heb ik zat, en tikken tot je er getikt van wordt is voor mij ook geen punt. Ik zou het zeker gedaan hebben, ware het niet dat zo veel namen gewoon niet op één bladzij passen. Daarom beperk ik me tot de 23 nummers 1000.

Het zijn Geertje uit Genemuiden, Mirjam uit Zevenhuizen, Anta uit Enschede, Wim uit H I Ambacht, Hilda uit Kesteren, Marcel uit Barneveld, Geert Jan uit Gouda, Rick uit Apeldoorn, Hendrik uit Staphorst, Pieter Dirk uit Hardinxveld-Giessendam, Maatje uit Putten, Mieke uit Pretoria, Ida uit ’s-Gravendeel, Joost uit Meliskerke, D. uit Dordt, Annette uit Alblasserdam, Gijsbert uit Werkendam, Annie uit Barendrecht, Frans uit Doornspijk, Roelof uit Deil, Lianne uit Veenendaal, Henk uit Emmeloord en Marius uit Barneveld.

In de volgende Banier hoop ik op deze voet verder te gaan.

Al getekend?

Menno de Bruyne